şu anda burada olmanı dilerdim,
herhangi sebebi yok sadece burada olmalıydın. sana teşekkür etmem gerekenler vardı sonradan farkettiğim. evet belki biraz geç kaldığım. her şeyin en iyisine layıksın gibi zırvalıklardan bahsetmeyeceğim. zamanını söylesem dahi hatırlayamayacağın o kusursuz gülümseyişin var gözlerimde. arayıpta bulamadıklarım, bulduğuma sevinemediklerim, tatlı hayallerim, aşkım ve sen. birde yazdıkça kendime getiren bu satırlar zihnimde. omzumda uzanıyor olsan söylediklerimin hiçbiri olmayacaktı tabi bunlar. başımı saçlarına gömüp sevdiğimi söylemeye yetecekti cesaretim. ne kadar değerli olduğunu, sana nasıl da tutulduğumu anlatmak isterdim oysa. hem de gerçekten, klişelerle değil de hiç kuramadığım kendi cümlelerimle. sevgi sözcükleri en basit yalanlar çünkü, yalan değil belki alışkanlıklar; giyilmekten havlanmış kumaşlar gibi söylenmekten eskiyen. kaç kez sevdiğini söylediğin değil de zamanı durduran o mutlu anların sayısı zira akılda kalan, bir rüyadan asla ayırt edemediğin. tarif edemeyeceğin ama yaşarken o an olduğuna asla şüphe duymayacağın. kendini bir film sahnesinde hissettiğin. 30 kare saniyelik filmde kaç kare tutar ki mutlu bir an dediğin ve aslında her bir karesinin bir ömre değdiğini bildiğin…